Чарнобыльскі шлях

Аўтобус, трамвай ды цягнік,

Стаіш у праходзе галавою панік,

І сумныя думкі вітаюць,

Пра дзень амаль на пачатку мая.

І стучыць у вушах: нуль чатыры, кропка, два шэсць,

Кропка, адзін дзевяць восем шэсць,

Калі мільён часціц радыяктыўнага пылу,

Зямлю маю на цэлыя стагоддзі загубіла.

І сотні, тысячы адважных людзей,

За сваіх сяброў і мільёны дзяцей,

Жыццё і здароўе аддалі смела,

Каб ўсё не спынілась і сэнс мела.

Каб не рабілі мы такіх памылак болей,

Каб не было больш столькі болю,

Каб з йодам таблеткі дзеці не пілі,

Як пасля аварыі, што яны спынілі.

Шмат гадоў ужо мінула,

І каб не забыць нам той жах,

Кожны год выходзім мы

На наш - на Чарнобыльскі шлях.

Адзін Беларус