Дзецям

Хачу, каб дзеці не забылісь, 

Адкуль прыехалі бацькі,

Краіну, дзе мы нарадзілісь,

І мову, што склала радкі.

Каб вершы таты прачыталі,

Не праз транслэйт ці джыпіці,

Каб разумелі, не пыталісь

На кожны склад: "Перакладзі".

Але нажаль ім не цікава,

Што кожны дзень бацькам баліць,

У іх жыцці другая справа:

Дзяцінства час затармазіць.

Паспрабаваць усё на свеце,

Гуляць з сябрамі да начы,

На зоркі дальнія дзівіцца,

І лётаць быццам крумкачы.

А наш бацькоўскі лёс вядомы,

Мы прыклад для сваіх дзяцей,

Мы вучым іх як быць свядомым,

І не баяцца таўкачэй.

А мова, спадзяюся прыйдзе

Да іх, як і да нас прыйшла,

Бо гэта спадчына радзімы, 

Што жыцці нам с табой дала.

(с) Я

Тэгі: # дзеці # іміграцыя # мова # радзіма