У гонар караля

У даўнія часы
У рыцарскім стагоддзі,
Шляхецкія басы,
Гучалі ў паходзе.

Ішлі мы брат за брата,
На смерць стаяць у баі,
За вольную краіну,
Мы - воіны Літвы!

Даў запавед Міндоўг нам
І Гедымін стары.
Мы - Вітаўта нашчадкі,
Сапегі ваяры.

Мы саступіць не можам,
За наш магутны род,
За волю, за надзею
Ідзём мы ў паход.

Вялікая Літва,
Ты нас дабраславі,
І маці наша Вільня,
Ад смерці барані.

А вось і поле бою,
І ворагаў арда,
Анёлы смерці выюць,
Вайна - і ёсць вайна.

Апошнія імгненні,
Трубіць у рог гарніст,
Імчымся мы на сечу,
І скачам быццам рысь.

Пад стрэлаў свіст шалёны,
І шабель лютых лязг,
Мы пішам у кнізе лёсаў,
Наш перамогі сказ.

Ляжаць на поле целы,
Паўна крыві зямля,
Не думаем аб смерці,
Вайна, ідзе вайна.

Не думаем пра літасць,
Бо вораг не бяжыць,
За намі Матка Боска
І нам патрэбна жыць.

Нас вораг падціскае,
Ідзе наперад ён,
Мы саступіць не можам,
Бо будзе нам праклён.

А вось і дапамога,
Гусараў польскіх гуф,
Уляцеў на поле бою
Спыніў варожы рух.

Мы разам пераможам,
Пад гучны воінаў: "Гыр!"
Братэрствам Літвы з Польшчай
Мы абаронім мір.

Бяжыць нарэшце вораг,
Зноў нашая ўзяла.
Трубіць рог перамогу
У гонар караля.

Братэрства Літвы з Польшчай

У гонар Караля.

Вядзем вайну з ардой мы

У гонар Караля!

(c) Я

Тэгі: # балада # братэрства # вайна # літва # перамога # польшча # Шляхецкія перамогі