Засада

У лесе цёмным пад Бабруйскам

Стаіць атрад наш баявы:

Паўсотні конных і пяхота

Ды камандзір наш малады.

Загад чакаем, каб уварвацца

На поле бою, жару даць,

І хлопцаў нашых у пекле бойкі

Ад смерці лютай уратаваць.

Нас вораг зараз не чакае,

Мы ў лесе ціха так сядзім,

Але як рог нам зайграе,

Маланкай з неба ў бой уляцім.

Пакуль спраўляюцца харугвы,

Арду спынілі і сякуць,

Але ідуць з Масквы рэзервы

І нашым хлопцам смерць нясуць.

Праходзяць ціха міма лесу,

Каб люта ўдарыць ім у бок

Але ж яны і не чакалі,

Што затрубіць сігнальны рог.

Наш камандзір ліхі і шпаркі

Дае загад атакаваць,

І ўвесь Масквы рэзерв шалёны

Да продкаў нам адправіць спаць.

Ардзе не прыйдзе дапамога:

Карміць чарвей - такі іх лёс,

А наш атрад у баі натхнёны

Смерць ворагу далей панёс.

І разам усе на полі бою

Сячом ардынцаў ад пляча,

Каб больш да нас не пхалі носу,

Бо гэта нашая зямля!

(с) Я

Адзін Беларус