Назад у будучыню

На калясніцы жыцця пралятаюць гадзіны,

Мы з табою сумуем у далячы ад Радзімы

Дзеці выраслі ўжо на шчаслівай чужыне,

Мы ж усё марым вярнуцца, нам бы часу машыну.

Кожны год тут за два пражываем мы ўсе,

Хочам зноў паскакаць басанож па расе,

Павітацца з бабуляй і матулю абняць,

З бацькам разам ды з дзедам у раку паныраць.

Па праспектах прайсціся, ля агню пасідзець,

На метро пракаціцца і кіно паглядзець,

Коласу пакланіцца нізка так да зямлі

І падумаць над тыя, што ў нас аднялі.

Прагуляцца да Стэлы, дзе шумелі баі,

Ад якіх мы калісці, выжыць каб, уцяклі.

І ля Спорту Палацу ногі нас панясуць

Прам да Плошчы Свабоды - нам яе не мінуць!

Далей разам з натоўпам на “Дынама” б пайшоў,

Каб на матч не спазніцца супраць зор - “Крумкачоў”.

А пасля на праспект выйсці быццам ізноў,

Дзе, на жаль, незалежнасць зноўку я не знайшоў.

Не губляю надзеі зноў вярнуцца дамоў,

Пах свабоды адчуць і пабачыць сяброў,

Нам патрэбна адно - проста верыць у сябе,

Незалежнасць жыве ў кожным з нас - і ў табе.

(С) Я

Адзін Беларус