Хто ж насамрэч свята дарыць?
З новым годам вас віншуем,
Ад святога Мікалая,
І шампанскім усіх частуем,
То традыцыя такая.
Новы Год імчыць у хату,
за сталом сядзіць сям'я
Але ж батьку не да жартаў,
Падарункаў жа няма.
Хопіць у небыліцы верыць,
Нас дзяцінства падманула,
Хто ж тады нам свята дарыць?
Можа ўсё ж Святы Мікола?
Маці тату ў бок штурхае,
Бо нічога пад ялінкай.
Баця вочы залівае,
І закусвае сардзінкай.
Хопіць у небыліцы верыць,
Нас дзяцінства падманула,
Хто ж тады нам свята дарыць?
Можа ўсё ж Святы Мікола?
"Так!" - сказала громка маці,
Час званіць у магічны звон,
Новы год уж надыходзіць,
Значыць у госці едзе ён.
Хопіць у небыліцы верыць,
Нас дзяцінства падманула,
Хто ж тады нам свята дарыць?
Можа ўсё ж Святы Мікола?
Раптам разам са званамі,
Светла стала на двары,
Фейерверкі як цунамі,
Узняліся да гары.
Хопіць у небыліцы верыць,
Нас дзяцінства падманула,
Хто ж тады нам свята дарыць?
Можа ўсё ж Святы Мікола?
Уся сям'я бяжыць к акенцу,
Шчасця поўныя штаны,
Тата як чыхне ад перцу,
Аж спыніліся званы.
Хопіць у небыліцы верыць,
Нас дзяцінства падманула,
Хто ж тады нам свята дарыць?
Можа ўсё ж Святы Мікола?
Тата уключыў пласцінку,
у хацє зноў дзіцячы смех,
Паглядзелі пад ялінку,
Там стаіць вялікі мех.
Хопіць у небыліцы верыць,
Нас дзяцінства падманула,
Хто ж тады нам свята дарыць?
Можа ўсё ж Святы Мікола?
Хто паспеу, калі паклаў,
То ніяк не Дзед Мароз,
А дакладна Мікалай,
Падарункі нам прынёс.
З новым годам вас віншуем,
Ад святога Мікалая,
І шампанскім усіх частуем,
То традыцыя такая.
(с) Я

Комментарии
Отправить комментарий