Пісьменніцкі лёс

Я аднойчы напішу кнігу,

І чытаць яе будзе досыць цікава,

Але ніхто яе не надрукуе,

Бо ведаюць мяне мала.

І будуць асобнікі пыліцца ў хаце

У цёмнай кардоннай скрыні,

Бо невядомыя аўтары,

Застаюцца у сваіх фантазій плыні.

Я магчыма калісці стану вядомым,

І пра мяне нават надрукуюць у газеце,

Але невядома пакуль нікому,

Ці буду ў той час хадзіць я па свеце.

Так часта бывае з людзьмі-мастакамі,

Вядомасць прыходзіць не чакаеш калі,

Плыве і павольна так маніць рукамі,

Але ўжо позна - ляжыш ты ў зямлі.

(С) Я

Адзін Беларус