Менскія мажоры

Па-начах не тусім мы ўжо,

Нас не бачна больш ў інстаграме,

За мяжой жывем мы ўсе даўно.

Па Варшаве чорны БМВ ганяе.

Я ад'ехаў спешна ў Нідэрланды,

Караоке больш не пра мяне,

Не спяваю, не траўмую гланды,

Пішу вершы, кнігі, бачу дом у сне.

Лепшы сябар усё яшчэ ў Менску,

Ёсць сямья, а на душы турма,

Мы сумуем усе па шумных паці,

Але ўсё пустое, усё дарма.

Нас замежжа радасна вітае,

Адчыняе дзверы кабакоў,

Але час, калі мажорыста гулялі,

Ужо мінуў і сумна ад таго.

Родны Менск яшчэ пабачыць нашы паці,

Верым мы, надыйдзе гэты час,

Калі зноў убачаць у інстаграме,

Як гуляць ідуць мажоры, а не ў ложак спаць.

(с) Я

Адзін Беларус