Звярынец

У Мінску адкрылі звярынец

І радаваліся таму дзеці,

Хадзілі глядзець на гарылу

І танчылі там мядзведзі.

Скакалі ваўкі з парашутам,

Сланы на шары забраліся,

І ўсё каб людзей абалваніць,

І каб чаевыч дасталіся.

Аднойчы прусак з сябрамі,

Раздалі звярам дубінкі,

І ўладу яны захапілі,

Людзей пасадзілі ў клеткі.

І доўга гулялі зверы,

Гарэліцу пілі згорла,

Каўбасы ўсе сажралі.

Каб трэснула ў іх морда!

І скончыліся грошы ў краіне,

Няма чым карміць кракадзіла.

Людзьмі пачалі гандляваць,

За што іх ААН асудзіла.

Але тоўста моль на усходзе,

Памерці звярам не дае,

На добрых суседзяў напала,

Каб грошы здабыць на вайне.

І ў ту СВО няшчаснае

Цягне ён прусака,

Але Доўгі Вус баіцца,

Бо чуе прылёт вераб'я.

Але верабей не спяшаецца,

Ацэньвае "супраць" і "за".

На тым і канец гісторыі,

Няма ў ёй пакуль канца.

Адзін Беларус