Сценка Цоя #2 наша версія

Віктар Цой - гэта вам не Сябры,

Яго песні ляцяць да гары,

Зорка па імені Сонца гучыць,

І ад яе ў кожным сэрцы баліць.

...Вольны сэрцам дацягнуўся да зор,

Не заўважыў, што гэта сон,

Але зноў апусціўся да нас,

Апалены Сонцам...

"Асса" кіно мы глядзелі не раз,

Ён "Группу крови" спяваў там для нас.

У жніўні латвійскім прышла навіна,

Помнік яму цяпер у Мінску сцяна.

... Бачны кпоплі на рукаве,

След пакінуты там на траве.

Без надзеі не выжыць у баі,

Без надзеі не выжыць...

Цоя сцяна тут не проста стаіць,

Музыка тут у паветры вісіць,

Бо ён жывы, пакуль свечка гарыць,

І Час перамен - яго не спыніць.

...Перамен. Паміж намі часу мяжа.

Перамен. Патрабуе наша душа.

У нашым целе, і ў нашых вачах і ў дрыготке кален,

Перамен. Не спыніць перамен...

(С) Я

Адзін Беларус