Дарога дамоў

Аўтабан машынамі міргае.

Я лячу дамоў насустрач мары,

Музыка у вушах маіх іграе

І дарогу бачу я скрозь фары.

Ехаць мне ўжо зусім не доўга.

З'езд убачыў я на сініх знаках.

Хутка скончыцца ўжо дарога

І спынюсь ля дома з чарапічным дахам.

А хацелася б застацца на Радзіме.

Асалоду адчуваць ад нашых корак,

Уключыць радыё Rocks у машыне,

І пачуць таленавітых зорак.

Пастаяць у чарзе на нашай Рызе,

Хлеба нарачанскага набыць,

Увечары прайсціся па Нямізе, (У думках пахадзіць па старай Лідзе,)

Аксамітнага са сваяком папіць.

Ну а зранку, прабяжацца па Дынама,

Бо ў музей які-небудзь схадзіць,

На паштампе скінуць тэлеграму,

І з гатэлям Мінск сэлфі зрабіць...

Але ў думках гэта застанецца,

Бо наладжана ўжо жыццё.

Дзецьмі ўсё вакол домам завецца,

Ды і поўнай тут свабоды пачуццё.

(С) Я

Адзін Беларус