На прыступках плошчы Перамогі

На прыступках плошчы Перамогі,

Ля агню, які гарыць увесь час.

Я гляджу ў неба ўздоўж дарогі,

Што каханнем напаўняе нас.

Мне прыйшлося з'ехаць нечакана,

І жывем не разам мы даўно,

Але ў думках я сваіх вяртаюсь,

У тых часоў кранальнае кіно.

Калі быў я маленькага росту,

Мы за ручку з маці ішлі ў цырк,

Ледзянец смактаў я на дарожку,

І сандалікам рабіў "шырк-шырк".

А пазней, калі вучыўся ў школе,

Да атракцыёнаў у парк ішлі,

На рамонцы ці на аўтадроме,

Праціралі мы свае штаны.

У часы студэнтскія на пaрах,

Дапамог ты мне знайсці сяброў.

Днём ігралі ў парку на гітарах,

А ў начы пісалі свой дыплом.

Ну а потым працавалі разам,

Што ад спрэчак падымаўся ціск.

Былі мы з табой у адзіных фазах.

Мой заўжды каханы, любы Мінск.

Спадзяюся, што чакаць не доўга,

І сустрэнемся з табой ізноў,

Разам пасядзім мы на прыступках,

Летнім, цёплым і прыгожым днём.

(С) Я

Адзін Беларус