Турцыя - гатэль пяць зорак

Мне хочацца вырвацца з каменных джунгляў,

Уехаць далёка і дзесці схавацца,

Ад шумных станкоў ды сістэмных пароляў,

І там безнадзейна так закахацца. 

   "Турцыя... гатэль пяць зорак,

   Гэта наша ўсё на сягоння."

   Адказала мне дзяўчына ў шортах,

   З мілым такім імем Тоня.

Я хачу каб мора было цёплым, 

І каб ежа смачная была,

І каб там на пансіёне поўным,

Пела нам гітарная струна. 

   "Турцыя... гатэль пяць зорак,

   Гэта наша ўсё на сягоння."

   Адказала мне дзяўчына ў шортах,

   З мілым такім імем Тоня.

Вы не чуеце мяне зусім,

Я хачу лятаць у небе,

Каб узняцца ў паветры над усім,

І забыцца пра капанне глебы.

   "Турцыя... гатэль пяць зорак,

   Гэта наша ўсё на сягоння."

   Адказала мне дзяўчына ў шортах,

   З мілым такім імем Тоня.

Турцыя дык Турцыя... Давайце...

Што? Няма квіткоў ужо?

Як жа ж так? Вы добра пашукайце...

Што? Гатэль на Нарачы? Да ну яго!

   "Турцыя? Гатэль пяць зорак?

   Больш няма свабодных нумароў!"

   Адказала мне дзяўчына Тоня,

   Усміхнулася і пайшла дамоў.

Тэгі: # водпуск # мінскія флэшбэкі # песня # Турцыя