Стася і Янка

Стася, Стася, Станіслава,

Гаспадынька маладая.

Хадзіла Стася па вадзіцу,

У лесе ягады збірала,

Бялізну мыла ў крыніцы,

Козачку ў хляву трымала.

Гаспадынька беларусачка,

Наша Стася бусечка.

Янка кругам ходзіць,

У любові тоне,

Бацьку свайго просіць,

Ад кахання стогне.

Стася з Янкам пара,

Іх каханне мара.

Прыйшлі ў вёску маскавіты,

Мужыкоў забілі,

А жанчын усіх з дзецьмі,

У хляве спалілі.

Толькі Стася з Янкам,

У лесе схараніліся.

Час настаў адпомсціць,

За сваіх любімых,

За бацькоў і родных,

За сваю радзіму.

Маскавіты п'юць,

Але помста будзе,

Стася з Янкам ноччу

Ім ваду атруцяць.

Больш няма там вёскі,

Усё гарыць агнём,

Маскавітаў сотні,

Не прачнуцца зноў.

Стася з любым Янкам,

Скачуць у атрад,

Каб гнаць маскавітаў,

На ўсход назад.

(с) Я

Адзін Беларус