Сто дарог

Верш напісаны да маёй новай кнігі "Скрозь час насустрач лёсу"

Сто дарог у жыцці я прайду,

Каб ізноўку пабачыць цябе,

Я праз боль і праз страты прайду,

Абяцаю, сустрэнеш мяне.

Бачу ноччу цябе я ў сне,

Чую кожнае слова тваё,

Да цябе я іду пакрысе,

Разрываецца сэрца маё.

І гляджу я на зоркі ўначы,

Мне надзею вятрыска прынёс,

Ты, мядзведзіца, шлях укажы,

Нам з каханай разам быць - лёс.

І праз час пранясуся ізноў,

Каб цябе прытуліць да сябе,

Але каб не спынілася кроў,

Я павінен сысці па расе.

І вярнуся ў бой супраць зла,

Ды людзей павяду за сабой,

А жыццё пакладу на алтар

Шматпакутнай радзімы сваёй.

Перамогу мы знойдзем у баі,

А ў падзяку ахвяры маёй,

Бог дазволіць жыццё зноў прайсці

І на гэты раз побач з табой.

Адзін Беларус